Bendir, tek yüzü deri kaplı, elle çalınan bir çerçeve davulu olduğu için öğrenime başlarken ilk adım enstrümanı tanımaktır. Derinin gerginliği, çapı ve ağırlığı, çıkan sesi doğrudan etkiler; bu yüzden ilk derslerde eğitmenler öğrenciyi doğru tutuş ve doğru oturuş pozisyonuyla tanıştırır. Enstrüman kucakta ya da dik tutulurken bilek ve parmakların rahat hareket edebileceği bir açı bulunması, ilerleyen aşamalarda teknik gelişimi kolaylaştırır.
İlk haftalarda öğrenciler genellikle temel dûm ve tek vuruşlarıyla tanışır. Dûm, avuç içiyle derinin ortasına vurularak elde edilen kalın ve dolgun sestir; tek ise parmak uçlarıyla derinin kenarına yakın bölgeye vurularak çıkarılan ince sestir. Bu iki temel sesin net ve birbirinden ayrık şekilde çıkarılabilmesi, sonraki tüm ritim kalıplarının temelini oluşturur. Bu nedenle bendir derslerinde ilk aylar büyük ölçüde bu iki vuruşun kalitesini artırmaya ayrılır.
Temel vuruşlar oturduktan sonra basit ritim kalıplarına geçilir. Öğrenci önce yavaş tempoda, sayarak çalışır; ardından tempo kademeli olarak artırılır. Bu aşamada metronom kullanmak, ritmin düzenli ve tutarlı kalmasını sağlar. Eğitmen eşliğinde yapılan birebir dersler, hatanın erken fark edilip düzeltilmesini sağladığı için özellikle başlangıç döneminde büyük fark yaratır.
Bendir öğreniminde sabır ve düzenlilik, yetenekten çok daha belirleyicidir. Günde on beş-yirmi dakikalık kısa ama düzenli çalışmalar, haftada bir kez yapılan uzun ve yorucu çalışmalardan çok daha etkilidir. Kas hafızası zamanla oluştuğu için erken dönemde hız değil doğruluk hedeflenmelidir.
Belirli bir seviyeye ulaşan öğrenciler, Stüdyo Ankanom'da düzenlenen perküsyon atölyelerine katılarak diğer kursiyerlerle birlikte çalma deneyimi kazanabilir. Bu, hem ritim hissini hem de grup içinde uyumlu çalma becerisini geliştiren önemli bir adımdır. Bireysel derslerde kazanılan teknik, atölye ortamında pratiğe dönüşür ve öğrencinin özgüvenini artırır.